از نظر يك مسلمان، قرآن كلام وحى است كه بر زبان مبارك پيامبر گرامى اسلام صلي الله عليه و آله نازل شده است و نشان دهنده راه مستقيمى است كه انسان بايد در آن گام بردارد تا بتواند به سر منزل مقصود كه خداپرستى و تقرب به سوى اوست، برسد؛
همان مقصدى كه تمام پيامبران از زمان خلقت انسان براى نيل به آن برانگيخته شده اند.
عقل بشرى به دليل آن كه در مقام علم و عمل دچار لغزش و خطا مى شود و تحت تأثير وهم و خيال و غرايز حيوانى قرار مى گيرد، به تنهايى نمى تواند انسان را در رسيدن به سعادت و كمال يارى كند و از اين جهت است كه انسان نيازمند هدايت و دستگيرى بالاتر از عقل بشرى است. پيشرفت هاى بشر در علوم تجربى و انسانى نيز تا كنون نتوانسته است انسان را از هدايت خداوند در قالب كلام وحى كه همان قرآن كريم است، بى نياز سازد. از اين رو، قرآن، تنها منبعى است كه در اين زمينه مى تواند روشنگر راه انسان باشد تا او بتواند به قلّه هاى رفيع معنويت و كمال صعود كند. با اين حال، انسان هر چه در شناخت خود و طبيعت پيش مى رود، حقانيّت وحى و قرآن را بيشتر درك مى كند. بنابراين جوامع بشرى هر چه از نظر علوم تجربى، تمدن مادى، گسترش صنعت و سيطره بر طبيعت، پيشرفت كنند، هيچ گاه بى نياز از وحى الهى نخواهند شد.
قرآن به عنوان تنها كتابى كه جامع معارف است، به تمام ابعاد وجودى انسان پرداخته است و مخاطب خود را با بسيارى از مسايل اخلاقى عبادى، اجتماعى و... آشنا مى سازد.
به واقع، قرآن كتاب هدايت است و هركس با آن انس بگيرد و آيات نورانى آن را تلاوت كند و به تدبّر و فهم آن بپردازد، به يقين به گوهر حقايق دست خواهد يافت و در سايه عمل به اين حقايق و معارف از گمراهى و خطا در امان خواهد ماند. قرآن شفاى قلب هاست، «وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحْمَةٌ لِلْمُوءْمِنينَ وَ لا يَزيدُ الظّالِمينَ إِلاّ خَسارًا»(اسراء: 82) به همين خاطر، براى مخاطب حقيقى او شفابخش و رحمت آفرين است؛ و هر كس به قرآن مراجعه كند بدون گرفتن شفاى خود، باز نمى گردد؛ زيرا اگر بخواهد به واقع درمان شود با شفاى قرآن بهبود مى يابد.
هر كس بتواند با قرآن انس برقرار كند، همه بيمارى هاى اعتقادى و اخلاقى او درمان مى شود. از جمله جهل را كه بدترين بيمارى ها است، با علم درمان مى كند، شك را با يقين، اندوه و غم را با آرامش، ترس و هراس را با طمأنينه و اضطراب و دل نگرانى را با عزم و ثبات برطرف مى سازد. از اين رو، توصيه آيه شريفه كه مى فرمايد: «آن مقدار كه براى شما ميسر است قرآن را تلاوت كنيد» (مزمّل: 20)1 قابل تأمل است.
قرآن، ريسمان الهى است كه انس، تدبّر و عمل به آن، انسان را به مقام صالحان مى رساند كه در آن مقام، دوستى و سرپرستى خداوند محقق خواهد شد و راهى براى وسوسه شيطان نخواهد بود.
|
+| نوشته شده توسط
داداشی در یکشنبه
1387/11/20
|